Denker en doener in projecten, fondsenwerving en interim management
Home Margo De 7 W's Cases en referenties Nieuws Contact Video

 

C.V. van Margo Niestadt

“Wat lekker! Zelf gemaakt juffrouw?”
Het was in de strenge winter van 1976, de 16 jarige Margo Niestadt runt een koek-en zopie tentje op een Goois meertje. Een centje bijverdienen op het ijs. De schaatsende passanten wisten haar zelf in elkaar getimmerde kraampje al snel te vinden. Gevulde koeken, spritsen, Mars, maar vooral de “zelfgemaakte” erwtensoep waren de succesnummers in haar eetkraampje.
“Ja hoor, zelfgemaakt”, antwoordde ze dan.

Jaren later zou ze toegeven dat het de soep was van een bekend merk, waar ze extra rookworst in stopte. Toch een beetje zelfgemaakt dus.
Diezelfde parmantige meid met haar schaatsnegotie is niet echt veranderd, wel wat ouder. En met meer ervaring.
Ondernemend is ze nog steeds.

“Ik denk dat ondernemen in je genen moet zitten. Ik heb ’t denk ik van m’n vaders kant meegekregen, generaties lang ondernemers in de fotografie”.
De fotografie is ze niet ingegaan, al moest ze wel vaak model staan voor vaders lens. Ze ging studeren, orthopedagogiek. Geïnteresseerd in mensen was ze, vooral. Een peoplemanager in de dop. En ondernemen wilde ze, eigen baas zijn, je eigen broek ophouden.
Tijdens het werken aan haar afstudeerscriptie had ze geroken aan het audiovisuele medium. En voor ze ’t wist zat ze middenin de opdrachten voor gerenommeerde multinationals en non-profit organisaties, maar ook lokaal actieve bedrijven en instellingen. Bedrijfsreportages, instructiemedia, commercials, evenementen, zelfs televisieprogramma’s.

Dat laatste kon ze gaan uitbouwen toen ze werd gevraagd om een televisieproductiemaatschappij in Indonesië te gaan opzetten.  From scratch, zoals ze ’t daar noemen. Ze leerde er snel te reageren op ontwikkelingen, in een andere cultuur. En ze initieerde talloze projecten, nu zou je dat greenfield operations noemen.
Na de hitte van Jakarta volgde de kou van Warschau, waar haar echtgenoot een betrekking kreeg. Ook daar was ze weer een zelfstarter, want dat ondernemen zat haar in het bloed. Na een paar jaar ploeteren in een cultuur die ze niet de hare kon maken besloot ze ‘t “wat rustiger aan” te gaan doen. Een vaste betrekking terug in Nederland. 

Ze kreeg een managementfunctie bij COC Nederland in Amsterdam. Een onverwachte, maar toch wel logische stap, want zich inzetten voor kwetsbare mensen, dat deed ze eigenlijk al haar hele leven. Na al die jaren buitenland  moest ze erg wennen aan haar eigen land. “Toen ik wegging kon ik kiezen uit 3 soorten vla, nu zie ik door de bomen het bos niet meer”.  Ze moest ook wennen aan de werkmentaliteit, want een bedrijf starten in een wildvreemd land is iets anders dan op een rijdende trein springen in eigen land.
Margo was enthousiast over de bevlogenheid van haar collega’s maar stoorde zich aan de onzakelijkheid. Ze was dan ook een belangrijke motor en architect achter de kanteling van de organisatie, waarmee een solide basis werd gelegd voor de toekomst. Toen dat werk geklaard was zat het erop, wat Margo betreft. Een nieuwe uitdaging lonkte.
Ouderenorganisatie ANBO was op zoek naar een manager projecten die een derde geldstroom kon gaan aanboren, naast de ledencontributie en de structurele subsidie, die afgebouwd zou gaan worden. En ’t moest snel ook, want die subsidie zou snel opdrogen.
En als we dan toch bezig zijn, dan ook maar weer een kanteling teweeg brengen, want ook bij ANBO lag daar een extra uitdaging.

Dat werk is nu gedaan. ANBO is toegetreden tot de FNV en is daarmee veruit de grootste ouderenorganisatie van ons land. In de jaren dat Margo hier werkte werd de afdeling projecten een volwaardig en essentieel onderdeel van de bond. Opnieuw een geslaagde kanteling. Ze kon tevreden zijn.
En dat is ze dan ook. Maar na zo’n operatie volgt noodzakelijkerwijs een periode van consolidatie. En dat vindt ze geen uitdaging.

Veel liever start ze nieuwe dingen. Vanuit een aangeboren en door ervaring verder ontwikkeld persoonlijk ondernemerschap zoekt ze naar nieuwe uitdagingen.
U kunt haar dus een uitdaging bieden. Voor kortere of iets langere tijd. Woorden als efficiënt, slagvaardig, strategisch, teambuilding…natuurlijk heeft ze dat allemaal in huis. Maar ze is vooral coach, iemand met een neus voor talent en de vaardigheden om zo’n talent te laten bloeien.

En wie weet, vertelt ze u dan het echte geheim van de erwtensoep…

Henri Audier